A Declaración Universal dos Dereitos Humanos é un documento que foi elaborado por representantes de todas as nacións do mundo e proclamado pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas en 1948 tras o tremendo impacto que causou a Segunda Guerra Mundial.
Os dereitos humanos son dereitos e obrigacións que teñen todos os gobernos e as persoas polo mero feito de existir. Respectalos permite que os seres humanos vivamos dignamente nunha contorna de liberdade, xustiza e paz. O dereito á vida, á liberdade de expresión e de conciencia, á educación, á vivenda, á participación política ou de acceso á información son algúns deles.
A pesar de que os Estados e a comunidade internacional deben garantir o exercicio destes dereitos, en moitos lugares do mundo vulnéranse e por iso hai institucións que velan porque non se quebranten.
O Día dos Dereitos Humanos celébrase cada 10 de decembro, coincidindo coa data en que a Asemblea Xeral adoptou a Declaración Universal de Dereitos Humanos, en 1948.
Decía Eleanor Roosevelt: «En definitiva, onde empezan os dereitos humanos universais? En pequenos lugares, preto de casa; en lugares tan próximos e tan pequenos que non aparecen en ningún mapa. [...] Se eses dereitos non significan nada nestes lugares, tampouco significan nada en ningunha outra parte. Sen unha acción cidadá coordinada para defendelos na nosa contorna, a nosa vontade de progreso no resto do mundo será en balde».
Tomade boa nota! Propómosvos un xogo: saberiades descubrir entre todas estas imaxes que representan a persoas reais quen dedicaron e dedican a súa vida loitando polos dereitos de todas as persoas? Se vos animades, deixádenos a resposta nun comentario.
Esta actividade realizouna un grupo de alumnas/-as de 1º da ESO
En París, o 10 de decembro do ano 1948, aprobouse a Declaración Universal de Dereitos Humanos. Ese recoñecemento non era algo novidoso, pero si o foi que por primeira vez tivese un carácter universal.
Trala Segunda Guerra Mundial, o espanto pola magnitude das atrocidades ocurridas durante ese conflito e mesmo durante os “negros” anos ’30 determinou a necesidade de defender, explicitar, e difundir eses Dereitos.
Parecía pois, que o mundo quedara vacinado ante o horror. Porén, nos últimos anos, en paralelo á extensión da crise económica global, obsérvase o incremento de partidos e individuos, denominados populistas, que apelando ao nacionalismo excluínte, á xenofobia, á adxudicación de tódolos males de Occidente ás minorias que viven nos nosos territorios, considerán inaceptable facer extensivo a todo o mundo a igualdade de dereitos. Pero isto, xa é coñecido, isto xa foi vivido.
Por este motivo, a Biblioteca, decidiu elaborar esta exposición, para conmemorar esa Declaración Universal, que ademais amosase ás novas xeracións, e recordase ás máis vellas, a necesidade de coñecer o pasado, para non volver a repetir a nosa historia, e non poñer en práctica o vello proverbio de que “o home é o único animal que tropeza dúas veces na mesma pedra”.
Occidente vive nun búnker sen fiestras. Non é que non vexamos, é que non queremos ver.
Con esta certidume como arma, ao profesorado só nos queda loitar para que a verdade floreza. E así foi como se puxo en marcha o noso traballo sobre os refuxiad@s.
O alumnado de Cidadanía de 2º de ESO tivo que esforzarse para chegar ao evidente: se non tes os datos correctos, se non coñeces aos protagonistas, se non sabes de onde veñen nin a onde van, se nunca quixeches coñecer as causas que provocan esa desgracia, se pensas que nunca nos pasou a nós ou que nunca nos pasará, entón será moi fácil manipularte ata que sintas rechazo ou odio.
Hai un antes e un despois para eles tras o seu empeño. Esperamos que a verdade chegue moito máis aló.
Valados, Muros e Campos de Refuxiados
Aquí pódense ver algúns dos muros máis coñecidos no mundo. Muros da vergonza, levantados por que?, por quen? e sobre tod, para que?
Non hai muro que poida deter a desesperación da xente.
Exiliad@s famos@s
Grandes personalidades da historia de Galicia, de España e do mundo tiveron que deixar a súa patria e fuxir para salvar a vida ou librarse do cárcere. Non son todos os que están nin están todos os que son, pero podemos coñecer algúns deles…
Premios Nobel
Que tería pasado se Einstein tivera sido rexeitado en todos os países e condeado a malvivir nun campo de refuxiados sen poden desenvolver ningunha das súas teorías que cambiaron o mundo?
Centenares de exiliad@s no século XX recibiron ese máximo recoñecemento que simboliza o Premio Nobel. Non llo impidamos aos seguintes…
Agora, podes poñerte na pel dun refuxiado/-a, premendo na imaxe
E tamén, convidámosche a ver este documental titulado Welcome to my country, dirixido por Fernando León de Aranoa e protagonizado pola actriz Elena Anaya. A cinta, rodada en catro campos de refuxiados de Etiopía, busca sensibilizar á poboación acerca da situación de 45 millóns de persoas desprazadas polos conflitos, as violacións de dereitos humanos e a persecución no mundo.
