Miúda tolemia! Paseime todas as vacacións fuxindo e non son capaz de atopar a saída. Por unha banda, isto empeza ata gustarme porque me permite retroceder no tempo e coñecer a outras persoas e lugares. Por outro, hai momentos en que me sinto angustiado.
Neste novo salto mirade en que lugar atópome. Vénme ben porque entre tanta xente paso desapercibido para os que me perseguen. Aínda que, claro, sendo tan novo e con esta indumentaria, todos estes homes non fan máis que mirarme estrañados. Estou a tentar pescudar por que están aquí reunidos - ouvín algo de asinar a Paz- , mentres trato de escabullirme dos meus perseguidores e de solucionar as pistas que me leven de volta a casa.
